Contemplation Cinema

There are many questions and confusions surrounding Slow Contemplative Cinema . You can email your questions to us at missedmoviesnewwave@gmail.com , or send us a DM on Instagram.We will create a video addressing your questions and share it soon.

                                                                    Samuel Scheffler மரணத்திற்குப் பிறகும் வாழ்க்கை இருக்கிறது என்று நான் நம்புகிறேன். இல்லை, நான் இறந்த பிறகு, ஒரு விழிப்புணர்வுள்ள உயிராகத் தொடர்ந்து வாழ்வேன் என்று நான் நினைக்கவில்லை. மரணம் என்பது நமது வாழ்க்கையின் எந்தவித நிபந்தனையுமற்ற, மீளமுடியாத முடிவைக் குறிக்கிறது என்பதில் நான் உறுதியாக இருக்கிறேன். மரணத்திற்குப் பிறகான வாழ்க்கை குறித்த எனது நம்பிக்கை மிகவும் எளிமையானது. நான் இறந்த பிறகும் மற்ற மனிதர்கள் தொடர்ந்து வாழ்வார்கள் என்பதைத்தான் நான் நம்புகிறேன். உங்கள் விஷயத்திலும் இதே அனுமானத்தை நீங்கள் கொண்டிருக்கலாம். மனிதகுலம் என்றென்றும் நிலைத்திருக்காது என்பதை நாம் அறிந்திருந்தாலும், நம்முடைய காலத்திற்குப் பிறகும், குறைந்தபட்சம் இன்னும் சில காலத்திற்காவது, மனித இனம் தொடர்ந்து வாழும் என்பதை நம்மில் பெரும்பாலோர் இயல்பாகவே ஏற்றுக்கொள்கிறோம். இந்த...

Kogonada began as a video essayist and gradually evolved into a filmmaker. It can be said with certainty that all three of his films so far are significant works of contemporary cinema. I recently wrote about After Yang , and that film completely overwhelmed me. Certain scenes seemed to lift my soul and leave it suspended in a strange state of motion. His first film was Columbus,  one of the most distinctive films of the 21st century. I have seen a similar kind of outward gaze in Antonioni, but Kogonada’s treatment of physical space is entirely his own. There is also an interesting connection between Kogonada’s Columbus and Abbas Kiarostami’s The Wind Will Carry Us . We can talk about that connection during the screening. We are screening Columbus this Saturday morning at 10 AM. Those who are interested and available are welcome to join us.

இந்த படம் எப்பொழுதும் என் மனதிற்கு நெருக்கமான படமாக இருக்கும்.
ஒரு உன்னதமான, மிகச் சிறந்த கலைப்படைப்பு என்றே நான் சொல்லுவேன். Kogonadaவின் முந்தைய படமான Columbus எனக்கு மிகவும் பிடித்தமான படம்.  After Yang படம் என்னை உணர்வெழுச்சியின் உச்சத்துக்கொண்டு கொண்டு சென்றது.  நாம் கண்டுபிடிக்கும் ஒவ்வொரு புதிய தொழில்நுட்பமும் நமக்கு என்ன உணர்த்த நினைக்கின்றன?  மனிதன் தன்னுடைய எல்லையை, முடிவை, வீழ்ச்சியைத் தாங்கிக்கொள்ள முடியாமல், தன்னுடைய நீட்சியாகத் தொடர்ந்து கண்டுபிடித்துவரும் இந்தத் தொழில்நுட்பங்கள், மீண்டும் மீண்டும் மனிதனை ஒரு இருண்ட மூலைக்குத் தூக்கி எறிகின்றன. நாம் கண்டுபிடித்துவரும் தொழில்நுட்பங்கள், மீண்டும் மீண்டும் நம்முடைய போதாமைகளை நமக்கு உணர்த்துகின்றன. நம்முடைய போதாமைகளை எதிர்கொள்ளும் நாம், நம்மை மேம்படுத்திக்கொள்வதை விட, நம்முடைய போதாமைகளைச் சரிசெய்ய தொழில்நுட்பங்களை மேம்படுத்துவதில்தான் கவனம் செலுத்துகின்றோம் என்பது இங்கு கவனிக்க வேண்டியது. இந்தப் படம் ஒரு தொழில்நுட்பத்தின் மரணத்தையும், அந்த மரணத்தின் மூலம் மனிதன் தன்னை மீட்டெடுத்துக்கொள்ளும் பாதையைக் கண்டடைகிறான்...

Stranger Than Paradiseஐ நான் ஜார்முஷின் “எதுவும் நடக்காத” சினிமாவின் மிக முக்கியமான ஆரம்பகாலப் படைப்புகளில் ஒன்றாகப் பார்க்கிறேன். எனக்கு இதில் முக்கியமான விஷயம் “மெதுவானது” என்பதைக் காட்டிலும், சினிமா எதையெல்லாம் வழக்கமாக முக்கியம் என்று கருதுகிறதோ, அதை ஜார்முஷ் திட்டமிட்டே முக்கியமற்றதாக ஆக்குவதுதான். படத்தில் பெரிய நாடகீய நிகழ்வுகள் இல்லை. ஈவா வருகிறாள், வில்லியுடன் இருக்கிறாள், அவர்களுக்குள் கொஞ்சம் உரையாடல் நடக்கிறது. பின் எட்டி வருகிறான். அவர்கள் கிளீவ்லேண்ட் செல்கிறார்கள். பின்பு ஃப்ளோரிடா செல்கிறார்கள். படம் முடிகிறது. ஆனால் இந்த நிகழ்வுகளுக்கு வழக்கமான சினிமா கொடுக்கும் உணர்வுபூர்வமான அழுத்தம் இங்கே கிடையாது. ஒரு காட்சி முடிந்ததும் அடுத்த காட்சிக்கு இடையில் கருப்புத் திரை வருகிறது. அந்த இடைவெளியே ஒரு முக்கியமான சினிமா உத்தியாக இருக்கிறது. வில்லி மிகவும் சுவாரசியமான கதாபாத்திரம். அவன் வாழ்க்கையில் ஒரு பெரிய இருப்பியல் நெருக்கடியில் இருப்பது போலவும் இல்லை; அதே நேரத்தில், அவன் வாழ்க்கையில் முழுமையான ஈடுபாடோடும் இல்லை. ஈவாவைப் பார்த்தாலும், எட்டியைப் பார்த்தாலும், அவர்களுடைய எதிர்...

The film starts with a severe Siberian snowstorm. An unnamed young man is walking through it. The title “The Second Circle” appears. Here, the title “The Second Circle” reminds us of the second circle in Dante’s Inferno. In Dante’s hell, the people who are controlled by desire and lust are punished in this second circle. There, they are constantly blown away by a severe storm. Those who wandered without control in life because of their desires are now being endlessly wandered around by the storm. But Sokurov does not use this idea of “lust” only in the sense of sexual desire. He expands it further into spiritual emptiness, loss in human relationships, and the burden of death. Upon returning home, the young man discovers that his father has died. After that, the story is about his attempt to bury his father with respect. The biggest achievement of this film is that Sokurov takes a very small event, “a man burying his father,” and turns it into a much bigger experience about death, memor...