மைக்கேல் டுடோக் டி விட்டின் நேர்காணல் | The Red Turtle

Michaël Dudok de Wit ஒரு டச்சு அனிமேட்டர், இயக்குநர் மற்றும் ஓவியர். லண்டனில் வசித்து வரும் இவர், தனது மாறுபட்ட கலைப் பயணத்தில் தொலைக்காட்சி மற்றும் திரையரங்குகளுக்கான விருது பெற்ற விளம்பரப் படங்களை இயக்கியதோடு, குழந்தைகளுக்கான படப் புத்தகங்களையும் எழுதி வரைந்துள்ளார்.

2000ஆம் ஆண்டு இவர் இயக்கிய Father and Daughter திரைப்படம் ஆஸ்கர் விருது, BAFTA விருது, Annecy திரைப்பட விழாவின் Grand Prix, Animafest Zagreb-ன் Grand Prix உள்ளிட்ட பல முக்கிய விருதுகளை வென்றது. இதைத் தொடர்ந்து, இவர் இயக்கிய The Aroma of Tea என்ற குறும்படம் முழுவதுமாக தேநீரைப் பயன்படுத்தி வரையப்பட்டது.

இவரது சமீபத்திய திரைப்படமான The Red Turtle, Wild Bunch மற்றும் Studio Ghibli இணைந்து தயாரித்த திரைப்படமாக குறிப்பிடத்தக்கது. இப்படம் 2016ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற Cannes திரைப்பட விழாவின் Un Certain Regard பிரிவில் திரையிடப்பட்டது. மேலும், 89வது Academy Awards விழாவில் சிறந்த அனிமேஷன் திரைப்படத்திற்கான விருதுக்கும் பரிந்துரைக்கப்பட்டது.

The Red Turtle உங்கள் முதல் முழுநீளத் திரைப்படம். குறும்படங்களிலிருந்து முழுநீளப் படைப்புக்கு மாறிய அனுபவம் எப்படி இருந்தது?

ஒத்துழைத்துச் செயல்படுவதை நான் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. உதாரணமாக, குறும்படங்களுக்கோ விளம்பரப் படங்களுக்கோ தனியாகக் கதைப்பலகைகள் (storyboards) உருவாக்குவதில் எனக்கு எந்தச் சிரமமும் இருந்ததில்லை. ஆனால், ஒரு முழுநீளத் திரைப்படத்திற்கான கதைப்பலகையை உருவாக்குவது வியப்பளிக்கும் அளவுக்கு கடினமாக இருந்தது. அதற்கு எனக்கு பல ஆண்டுகள் தேவைப்பட்டன. குறிப்பாக, எனது படத்தொகுப்பாளர் Celine Kelepikis மற்றும் என்னுடன் இணைந்து திரைக்கதை எழுதிய Pascale Ferran ஆகிய வலுவான கலைத்துறைத் தோழர்களின் ஆதரவுக்கு நான் மிகவும் கடமைப்பட்டிருக்கிறேன்.

இந்த முழுநீளத் திரைப்படத்தில், அனிமேஷன் பணிகள் அனைத்தையும், பின்னணிக் கலைப்பணிகளில் பெரும்பாலானவற்றையும் குழுவினரிடம் ஒப்படைத்தேன். அது எனக்கு முற்றிலும் புதிய அனுபவமாக இருந்தது. அதிர்ஷ்டவசமாக, அந்தக் கலைஞர்கள் அனைவரும் மிகுந்த திறமை கொண்டவர்களாக இருந்தனர். பல சந்தர்ப்பங்களில், அவர்களுடைய படைப்புகளின் முதிர்ச்சியையும் அழகையும் கண்டு நான் வியந்து திகைத்துப் போயிருக்கிறேன்.

கையால் வரையப்படும் அனிமேஷனில் உங்களை ஈர்ப்பது எது? 3D கணினி அனிமேஷன் நிறைந்த இந்த உலகில், இந்த கலைவடிவத்தை தொடர்ந்து உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்க விரும்புகிறீர்களா?

 
எனக்கு ஓவியங்களைப் பார்ப்பது மிகவும் பிடிக்கும். மனிதர்கள் பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக ஓவியம் வரைந்து வருகின்றனர்; அது உண்மையிலேயே வியப்புக்குரிய விஷயம். ஒரு கோட்டின் அழகையும், கலைஞர் யதார்த்தத்தைத் தனது தனித்துவமான பாணியில் எளிமைப்படுத்தி அல்லது வடிவமைத்து வெளிப்படுத்தும் விதத்தையும் நான் மிகவும் ரசிக்கிறேன். மேலும், இந்தக் கலை வடிவம் நமது உள்ளுணர்வையும் உணர்திறனையும் எவ்வளவு நேரடியாகத் தாக்கக்கூடியது என்பதும் என்னை மிகவும் கவர்கிறது.

கையால் வரையப்படும் அனிமேஷன் கலையை உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்க வேண்டிய பொறுப்பு எனக்கு இருப்பதாக நான் நினைக்கவில்லை. இது மிகவும் வலிமையானதும் ஈர்க்கக்கூடியதுமான ஒரு கலை வடிவம். எனவே, இது தொடர்ந்து சிறப்பாக வளர்ந்து, நம்மை ஆச்சரியப்படுத்திக்கொண்டே இருக்கும் என்று நான் உறுதியாக நம்புகிறேன்.

அதே நேரத்தில், கலப்பின அனிமேஷனில் (hybrid animation) மிகப்பெரிய சாத்தியங்கள் இருப்பதாகவும் நினைக்கிறேன். அதாவது, கையால் வரையப்படும் அனிமேஷனையும் டிஜிட்டல் அனிமேஷனையும் ஒன்றிணைப்பது. இசையிலும் இதுபோன்ற ஒரு கலப்புமுறையை நாம் பார்க்கிறோம். அங்கு, இயற்கையான ஒலியைக் கொண்ட இசைக்கருவிகள், செயற்கையாக உருவாக்கப்படும் ஒலிகளுடனும் டிஜிட்டல் ஒலி விளைவுகளுடனும் அழகாகக் கலக்கின்றன.

Studio Ghibli உடன் இணைந்து பணியாற்ற இதுதான் சரியான அனிமேஷன் நிறுவனமாக இருக்கும் என்று உங்களை எது உணரச் செய்தது? குறிப்பாக, அவர்கள்தான் உங்களை அணுகிய நிலையில்?

என்னுடைய முந்தைய திரைப்படங்களின் மீது அவர்களுக்கு இருந்த பாராட்டும், அவர்களுடைய திரைப்படங்களை நான் விரும்பியதும், எங்களுடைய ஒத்துழைப்புக்கு வலுவான அடித்தளமாக அமைந்தன. Studio Ghibli-யின் தயாரிப்பாளர்கள், ஒரு திரைப்படத்தின் மீது இயக்குநருக்கு மிகவும் வலுவான படைப்புச் சுதந்திரமும் கட்டுப்பாடும் இருக்க வேண்டும் என்று நம்புகிறார்கள். நானும் அதே கருத்தைத்தான் கொண்டிருக்கிறேன்.

சிறந்த முழுநீளத் திரைப்படங்களை உருவாக்குவதற்கான ஒரே வழி இதுதான் என்றோ, இதுவே சிறந்த வழி என்றோ நான் சொல்லவில்லை. ஆனால், தனிப்பட்ட முறையில் எனக்கு ஆர்வமளிக்கும் ஒரே வழி இதுதான். Studio Ghibli-யின் இயக்குநர்களான Hayao Miyazaki மற்றும் Isao Takahata இயக்கிய திரைப்படங்களை நான் இவ்வளவு அதிகமாக விரும்புவதற்கான முக்கிய காரணங்களில் இதுவும் ஒன்று என்று நினைக்கிறேன். அவர்களுடைய திரைப்படங்கள் உண்மையிலேயே இயக்குநரின் திரைப்படங்கள்.

மேலும், நீண்ட காலமாகவே பாரம்பரிய ஜப்பானியக் கலையின் மீது எனக்கு ஆர்வம் இருந்து வருகிறது. ஜப்பானிய எழுத்தோவியம் (calligraphy), ஹைக்கூ கவிதை, கட்டிடக்கலை, தோட்டக்கலை போன்றவற்றில் அது வெளிப்படுகிறது. அதே சமயம், Studio Ghibli-யின் நிறுவனர்களுக்கு பொதுவாக ஐரோப்பியக் கலாச்சாரத்தின் மீது மிகுந்த ஈர்ப்பு இருந்தது. இந்த இரு வேறுபட்ட கலாச்சாரப் பின்னணிகளும் எங்களுடைய ஒத்துழைப்புக்கு மேலும் ஒரு சிறப்பான பரிமாணத்தைச் சேர்த்தன.

உங்கள் படைப்புகளுக்கும் Studio Ghibli-யின் படைப்புகளுக்கும் இடையில் ஏதேனும் ஒற்றுமைகளைப் பார்க்கிறீர்களா?

குறிப்பிடத்தக்க வகையில் வெளிப்படையான ஒற்றுமைகள் இருக்கின்றன என்று சொல்ல முடியாது. ஆனால், நுட்பமான சில ஒற்றுமைகள் இருக்கின்றன. உதாரணமாக, காட்சிகளின் நகர்வு, இயற்கையின் மீதான உணர்வுபூர்வமான அணுகுமுறை, மனித இயல்பின் மீதான மரியாதை ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடலாம்.

அவர்களுடன் இணைந்து பணியாற்றிய செயல்முறை எப்படி இருந்தது? ஏதேனும் சிரமங்கள் இருந்தனவா? அந்தப் பயணத்தின் மூலம் நீங்கள் என்ன கற்றுக்கொண்டீர்கள்?

எங்களுக்குள் நல்ல புரிதல் இருந்தது. பெரும்பாலும் தயாரிப்பாளர்களான Toshio Suzuki மற்றும் Isao Takahata, அவர்களுடன் நெருக்கமாகப் பணியாற்றும் சகாக்கள் ஆகியோருடன்தான் நான் கலந்துரையாடுவேன். திரைப்படத்தின் உருவாக்கப் பணிகள் நடைபெற்ற காலகட்டத்தில், குறிப்பிட்ட இடைவெளிகளில் டோக்கியோவுக்குச் சென்று அவர்களைச் சந்திப்பேன். அவர்கள் எனது பணிகள் குறித்து தங்களுடைய கருத்துகளையும் ஆலோசனைகளையும் வழங்குவார்கள்.

அவர்கள் என்னுடைய படைப்புச் செயல்முறையை மிகவும் மதித்ததோடு, தங்களுடைய கருத்துகளையும் மிகவும் நேர்மையாகத் தெரிவித்தனர். ஜப்பானிய தயாரிப்பாளர்களுடன் பணியாற்றியதில் இருந்த முக்கியமான சிரமம், எங்களுக்கிடையிலான உரையாடல்கள் மொழிபெயர்ப்பாளர் ஒருவர் மூலமாக நடைபெற வேண்டியிருந்ததுதான் என்று நினைக்கிறேன். எங்களுடைய மொழிபெயர்ப்பாளர் மிகச் சிறந்தவர்; இந்தத் திரைப்படம் தொடர்பான விஷயங்களைப் பற்றிய ஆழமான புரிதலும் அவருக்கு இருந்தது.

ஆனால், எங்களுடைய உரையாடல்கள் பெரும்பாலும் உள்ளுணர்வின் அடிப்படையிலேயே அமைந்திருந்தன. ஏனென்றால், நாங்கள் உணர்வுகள், குறியீடுகள், கதை நகரும் விதம், தத்துவச் செய்திகள்போன்ற விஷயங்களைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தோம். இத்தகைய எளிதில் வரையறுக்க முடியாத விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசும்போது, சொல்லப்பட்ட வார்த்தைகளுக்கு இடையில் வெளிப்படும் அர்த்தங்களைப் புரிந்துகொள்வதையே நான் பெரும்பாலும் நம்பியிருப்பேன்.

ஆனால், இரண்டு மொழிகளுக்கு இடையிலான மொழிபெயர்ப்பின் மூலம் நடைபெற்ற எங்களுடைய உரையாடல்கள், அத்தகைய தகவல்தொடர்புக்கு இடமளிக்கவில்லை. எனவே, என்னுடைய மிக நுட்பமான எண்ணங்களைக்கூட வார்த்தைகளில் தெளிவாக வெளிப்படுத்த நான் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. உண்மையில், அந்த அனுபவம் எனக்கு பிடித்திருந்தது. ஆனால், அது கடினமாகவும் இருந்தது.

Studio Ghibli-யின் தயாரிப்பாளர்கள் என்னுடன் பணியாற்றும்போது மிகவும் எச்சரிக்கையுடனும், அதே நேரத்தில் மிகுந்த நம்பிக்கையுடனும் இருந்தார்கள். சொல்லப்போனால், அந்த அளவுக்கு அவர்கள் என்னை நம்பியது எனக்கே ஆச்சரியமாக இருந்தது. அந்த நம்பிக்கை எவ்வளவு மதிப்புமிக்கது என்பதை நான் முன்பைவிட அதிகமாக உணர்ந்துகொண்டேன்.

நான் டோக்கியோவில் உள்ள Studio Ghibli-க்கு அடிக்கடி சென்று வந்திருந்தாலும், திரைப்படம் ஜப்பானில் உருவாக்கப்படவில்லை. கலைஞர்கள் அனைவரும் ஐரோப்பாவைச் சேர்ந்த சுயாதீன கலைஞர்கள் (freelancers). திரைப்படத்தின் பெரும்பாலான பணிகள் பிரான்ஸ் மற்றும் பெல்ஜியத்தில், குறிப்பாக Prima Linea என்ற அனிமேஷன் ஸ்டுடியோவில் நடைபெற்றன.


இந்தக் கதைக்கான உந்துதல் எதிலிருந்து வந்தது?

மக்கள் வசிக்காத ஒரு வெப்பமண்டலத் தீவில் தனியாகத் தத்தளிக்கும் ஒருவரைப் பற்றிய கதைதான் ஆரம்பத்தில் எனக்குள் இந்தப் படத்திற்கான எண்ணத்தைத் தூண்டியது. இது நாம் அனைவரும் ஏற்கனவே அறிந்த ஒரு கருப்பொருள்தான் என்றாலும், அதற்கு ஒரு புதிய உயிரைக் கொடுக்க முடியும் என்று நான் உணர்ந்தேன்.

The Red Turtle திரைப்படத்தில் முக்கியத்துவம் பெறுவது உயிர்வாழ்வதற்கான போராட்டம் அல்ல. மாறாக, இயற்கையின் மத்தியில் நீண்ட காலம் முற்றிலும் தனிமையில் இருக்க நேர்ந்தால், உண்மையில் நாம் யார்? என்ற கேள்விதான் இந்தப் படத்தின் மையமாக இருக்கிறது.

மற்றொரு முக்கியமான உந்துதல் இயற்கையின் அழகு. அமைதியான ஒரு காடு அல்லது வெண்மையான கடற்கரையின் அழகை மட்டும் நான் குறிப்பிடவில்லை; அவையும் இதில் அடங்கும். ஆனால், இரவு, மழை, நிழல்களின் வடிவங்கள், மரணம், வாழ்வின் சுழற்சி என இயற்கையின் ஒட்டுமொத்தத்தையும் நான் குறிப்பிடுகிறேன்.

அனிமேஷனை உருவாக்கும்போது ஆமைகள் மற்றும் கடல்வாழ் உயிரினங்கள் குறித்து எத்தகைய ஆய்வுகளை மேற்கொண்டீர்கள்?

அந்த ஆய்வுதான் இந்தப் படைப்பின் மிகவும் மகிழ்ச்சிகரமான பகுதிகளில் ஒன்றாக இருந்தது. தகவல்களைச் சேகரிப்பதில் எனக்கு மிகுந்த ஆர்வம் இருந்தது. ஒரு வெப்பமண்டலத் தீவிலும் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளிலும் வாழும் உயிரினங்கள் குறித்தும் எனக்கு மிகுந்த ஆர்வம் இருந்தது. திரைப்படம் நிறைவடைந்த பிறகும் அந்த ஆர்வம் இன்றுவரை தொடர்கிறது.

கடல்வாழ் உயிரினங்கள் குறித்த தகவல்களை முடிந்தவரை அனைத்து வகையான ஆதாரங்களிலிருந்தும் சேகரித்தேன். பெரும்பாலும் இணையம், திரைப்படங்கள், புத்தகங்கள், இதழ்கள் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தினேன். அதேசமயம், என்னுடைய சொந்த அனுபவங்களும் இந்த ஆய்வில் முக்கியமானவையாக இருந்தன.

இந்தியப் பெருங்கடலில் அமைந்துள்ள La Digue என்ற சிறிய வெப்பமண்டலத் தீவில் பத்து நாட்கள் தங்கியிருந்தேன். அப்போது ஆயிரக்கணக்கான புகைப்படங்களை எடுத்தேன். இரவு நேரங்களில் காட்டுக்குள் நடந்து சென்று அங்குள்ள சூழலை உணர முயன்றேன். காயல் நீர்ப்பரப்பின் ஆழம் குறைந்த பகுதிகளில் நடந்து சென்றேன். கடல்வாழ் ஆமைகளையும் பலமுறை நேரில் சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.

இறுதியாக, The Red Turtle திரைப்படத்திற்குக் கிடைத்த விமர்சன ரீதியான பாராட்டுகளைத் தொடர்ந்து, உங்களிடமிருந்து மேலும் முழுநீளத் திரைப்படங்களை நாம் எதிர்பார்க்கலாமா?

இன்னும் எனக்குத் தெரியவில்லை… 

---------------------------------------------------------------------------------------------

Interview with Michael Dudok de Wit
Eastern Kicks — Interview by Husna Anjum, 23 May 2017.